6.3.15

Üniversite hayal ettiğim gibi değil

12/22/2014 12:49 PM

ÜNİVERSİTE HAYAL ETTİĞİM GİBİ DEĞİL
 
Babam yurtdışında ben ise Türkiye’de yaşıyorum. Üniversite okuyorum ve bu ilk senem. Çok sıkılıyorum burada. Üniversiteyi bırakmak istiyorum ama babam beni yanına almıyor. Şimdilik üniversite hayal ettiğim gibi değil. Amatör futbol oynuyorum, futbola yönelmek istiyorum iyice ve futbol kariyerim için bunun yurtdışında daha kolay olacağını düşünüyorum. Ne yapmalıyım lütfen yardım edin!!! Okulu bırakayım mı çok sıkıcı burası...
 
Baban seni yanına almadığına göre, aklı başında bir imkân yaratmadan, kısacası dereyi görmeden paçayı sıvayıp, sakın okulunu bırakmaya kalkma aman… Hem üniversite çağındasın ve henüz amatör futbol oynuyorsun, futbol gurusu değilim ama hani ikinci lig oyuncusu olsan, bırak okulunu top koştur diyeyim. Ne var ki böyle bir fırsata yaklaştığını hissetmeden okulunu bırakırsan, Dıral Dede’nin düdüğü gibi ortada kalırsın. Şimdilik okuluna devam ederken, futbolla beraber idare etmeye çalış. Diyelim derslerinden şahane notlar da alma boşver ama şu okulunu yarı yolda bırakma. Olur da bir şans yakalar ve profesyonel bir lige geçmek için bir ışık görürsen, okulunu canın nasıl isterse öyle yaparsın…
 
DERSLER ZOR ARKADAŞIM YOK
 
İki yıllık meslek yüksek okulu okuduktan sonra dikey geçiş sınavında elektrik-elektronik mühendisliğini kazandım. Bir kaç dersten muaf oldum ve birinci ve ikinci sınıfı okumaya başladım. Fakat mühendislik bölümünün benim seviyemin çok üstünde olduğunu buraya geldikten sonra anladım. Derslerin zorluğu bir yana bir de arkadaşsızlık var. Zaten özgüven eksikliği yaşıyorum. Çok yalnızım ve derslerin hiç birinden geçme ihtimali göremiyorum. Çalışıyorum ama olmuyor bırakmayı düşünüyorum. Sonra bıraksam ne olacak işsiz güçsüz ama bırakmasam ne olacak?....
 
Öncelikle, yepyeni muhabbetler kurabilirsin, yeter ki bir an önce bu düşüncelerden uzaklaş. Kantine gir, kendine yakın hissettiğin birilerine elinde bir kahve, ders notlarını sor, muhabbet kurmaya gayret et. Ya da derslerinin iyi olduğunu bildiğin bir arkadaşından yardım iste, misal sen de ona yemek ya da tatlı ısmarlarsın. Bahsettiğim örnekleri çoğaltabilirsin. Derslerine gelince, öncelikle öyle dersler zor diye pes etmek yok. Hem okulu dereceyle bitirmen de gerekmiyor, merak etme. Temelin zayıf da olabilir, hatta herkes en yüksek notlarla okulunu bitirirken sen düşük ya da ortalama notlarla ilerleyebilirsin ama sakın okulunu bırakmalara kalkışma… Hiç kimse okulunu yüksek notlarla bitirenlere iş hayatında madalya takmıyor.
 
NEDEN BENDEN KAÇTI?
 
Bizim bölümde ortak birkaç dersimizin olduğu bir çocuk var. Daha önceden pek dikkatimi çekmeyen bu çocuk beni sosyal paylaşım sitelerinden ekleyip takip etmeye başladı. Sima olarak tanıdığım için kabul ettim. Daha sonradan uzunca konuşmaya başladık ve samimiyetinden dolayı yakın gördüm. Telefon numaramı istedi, verdim. Daha sonra iki gün uzunca sohbet ettik. Her konudan konuştuk. Açıkçası çok yakışıklı  olduğu için ve fikirleriyle kişiliğiyle beni çok etkiledi. En son konuşmada ‘Görüşürüz belki de çok gün sonra belki de hiç’ dedi. Sebebini sorduğumda ölümünün yakın olduğunu hiçbir şeyin garantisi olmadığını söyledi. Değerli birini kaybetmiş ve sonra ölümün yakın olduğunu anlamış. ‘Kalbimi kırdın’ dediğimde ‘Yazdıklarımı unut boş ver sorun yok’ dedi. Sizce neden böyle bir anda benden uzaklaştı? Ne yapmalıyım?
 
Anlattıklarına bakılırsa sorun sende değil. Ne zaman olmuş bilemiyorum ama yakınını kaybetmiş biri olarak bahsettiğin erkek arkadaşın sıkıntılı bir dönem geçiriyor olabilir. Yakın birini kaybettiğinde kişi uzun bir süre yas içinde duygularıyla ve hayatla ilgili bocalamalar yaşayabilir. Bir altı ay böyle dağınık duygular normal de karşılanır ancak sen kimi ne zaman kaybetmiş bilmiyorsun ve sana olan tutarsızlığını hesapla kitapla davranışlarını ayarlayarak düzeltemezsin. Sen içinden geldiği gibi davran, o senin hallerini anlayabilirse ne ala, anlamazsa ne sen onun doktoru olabilirsin, ne de o senin prensin…
 
BİLDİĞİM KONUDA BİLE KONUŞAMIYORUM
 
Merhaba. Ben Selçuk Üniversitesi’nde sosyal hizmet okuyorum. Hayalim psikolojiydi ama olmadı. Derste bildiğim bir konuda bile el kaldıramıyorum bir anda fikrimi belirtmekten utanıyorum. Saçma sapan insanlar söz alınca da içten içe kızıyorum kendime, şu aptal kadar olamadın diye. Bu özgüvensizliği nasıl yenebilirim bilmiyorum. Okul dışında sosyal, eğlenceli ve özgüveni yerinde bir tipim…
 
Eğer sosyal hayattan da çekilmiş olsaydın, sosyal fobi sinyalleri veriyor olabilirdin ve işimiz daha zor olurdu. Her ne kadar sosyal fobiyle kardeş gibi olsa da bahsettiğin sadece performans anksiyetesi gibi hissettiriyor. Büyük olasılıkla, mükemmeliyetçi bir yönün ya da kendine yönelik fazla eleştirel bir halin olabilir ve her ikisinden de vazgeçebilmek kolay değil. Performansların sırasında bazı davranışsal yöntemler deneyerek bu sıkıntından kurtulabilirsin. Parmak kaldırdığında, diğerlerinin gözlerine ya da etrafına bakmayabilirsin ve anlatırken tek kişiye odaklanabilirsin. Bir çarpıntı ve heyecan hali de olabilir. Böyle fiziksel belirtilere izin vermemek için konu anlatacağın derslerden önce çok fazla çay, kahve içme. Tüm bu ifade ettiklerime rağmen ayrıca düzenli bir psikolojik destek alırsan, performans anksiyetesine neden olabilecek kişilik özelliklerin üzerinde de çalışılabilir.
 
EVE İŞ GETİRİRSEM DİYE KORKUYORUM
 
Merhabalar. Ben istatistik ve bilgisayar bilimleri okuyorum. Gelecekle ilgili pek çok kaygım var. Bunlardan biri hatta en önemlisi herhangi bir yazılım şirketinde çalışmaya başladığımda eve iş getirmemden korkmam. Diyelim evlendim ben huzurlu bir yaşam sürmek isterim. Yani eve iş getirmek zorunda kalıp karımdan çocuğumdan sosyal yaşantımdan uzak durmak istemiyorum. Aslında bakarsanız yazılım şirketinde çalışmak ne gerektiriyor bilmiyorum yani eve iş getirebilir korkusu var. Bunları nasıl aşabilirim?
 
Maşallah iki satırda işe girdin hatta evlendin ve çoluğa çocuğa da karıştın. Henüz okurken böyle bir senaryo kurarak uzun metrajlı film çevirmişsin. İşle güçle ilgili farklı farklı kaygıların olabilir ancak lütfen kaygılarını güzel bir sıraya koy. Sen hele bir okulunu bitir de önce bir işe gir. Ancak çok da rasyonel olmayan bu kaygılarla gerçeklikten koparsan işler değişir. Lütfen bir psikologla yüz yüze görüş, çünkü anlattıkların kaygı bozukluğu sinyalleri veriyor ve şuradan iki satırla halletmek, sana değer vermemek olur, beni de bir şekilde haberlendir.
 


İlgili Yayınlar

www.stajdefterim.org

Güncel bilgi ve döküman paylaşan , kolektif bir platformdur. Öğrencilere yönelik paylaşımları konu edinmiş yardım sitesidir.